“สวัสดีครับ มิสเตอร์เชอร์ล็อค โฮล์มส์ กับ...นายแพทย์วัตสัน” เขาลุกขึ้นยืนและพูดขึ้น หันไปทางโฮล์มส์และมาทางข้าพเจ้าตามลำดับ เพื่อทำลายความเงียบหลังจากที่ข้าพเจ้ากับโฮล์มส์ไม่ยอมพูดอะไรซักที
“สวัสดีครับ มิสเตอร์...” เชอร์ล็อค โฮล์มส์รวบรวมความกล้าแล้วยื่นมืออกไป
“เชอร์ล็อค โฮล์มส์ครับผม ยินดีที่ได้รู้จักท่านทั้งสอง”
บุรุษลึกลับผู้นั้นตอบพร้อมกับยิ้ม และยกมือขึ้นมาสัมผัสกับเพื่อนข้าพเจ้า จากนั้นก็นั่งลงบนโซฟาแล้วหยิบไวโอลินขึ้นมาเทียบไหลj
“อย่าพยายามเลียนแบบผมเลยดีกว่า ผมรู้ว่าคุณน่ะสีไวโอลินไม่เป็นหรอก” สิ้นคำพูดนั้น เขาก็ดูนิ่งไปทันที ฉับพลันเขาค่อยๆวางไวโอลินไว้บนโซฟาด้วยความบรรจง แล้วเดินผ่านหน้าข้าพเจ้าไปยังด้านหลัง เมื่อข้าพเจ้าหันตามไป ก็พบว่ามีเปียโนสีดำหลังมหึมาทอดยาวไปทางด้านหลัง ฝาด้านบนถูกเปิดไว้กึ่งหนึ่ง ข้าพเจ้าแปลกใจเป็นอย่างมาก เพราะในตอนแรกข้าพเจ้าไม่เห็นสิ่งใดเลยนอกจากอย่างที่ได้กล่าวไว้แล้ว
เก้าอี้เปียโนสีน้ำตาลไม้ถูกเลื่อนออกมาเพื่อให้เขาสอดตัวเข้าไปได้ จากนั้นเขาก็ยกฝาปิดคีย์เปียโนขึ้น เผยให้เห็นคีย์ของเปียโนที่ทำจากงาช้างสีขาวและดำสลับกัน ดูเงางามและตัดกับสีทองระยิบระยับ ที่ส่องออกมาจากสายเปียโนได้เป็นอย่างดี ซึ่งหากประเมินราคาแล้วคงจะไม่ต่ำกว่าหนึ่งล้านปอนด์เป็นแน่แท้ บุรุษหนุ่มเบือนหน้าไปทางเพื่อนของข้าพเจ้า
“Nocturne No.2 Op.9-3 ของ Chopin เพื่อเป็นเกียรติให้กับสักครั้งหนึ่งในชีวิตของผมครับ” เชอร์ล็อค โฮล์มส์ก็ลงหยิบไวโอลินตัวโปรดขึ้นมาบิดลูกบิดเล็กน้อยเพื่อตั้งสายแล้วยกขึ้นมาเทียบไหล่
บุรุษผู้นั้นบรรจงกดนิ้วลงบนคีย์ของเปียโนอย่างนิ่มนวล พร้อมกับเสียงบรรเลงที่เริ่มต้นขึ้น ร่างกายท่อนบนของเขาโยกส่ายไปมาเล็กน้อยตามจังหวะของเพลงที่แสนจะไพเราะเพลงนี้ ถึงแม้ว่าข้าพเจ้าจะไม่ได้มีความรู้ทางด้านดนตรีอะไรมากนัก แต่ก็เคยได้ไปฟังการบรรเลงเพลงในงานดนตรีร่วมกับเชอร์ล็อค โฮล์มส์อยู่บ่อยครั้ง ซึ่งไม่มีครั้งไหนเลยที่ข้าพเจ้าเห็นสีหน้าของโฮล์มส์ดูมีความสุขเช่นนี้ เชอร์ล็อคโฮล์มส์เริ่มเคลื่อนตัวไปทางเขาเรื่อยๆพร้อมกับทำนองของเพลงที่ทั้งคู่ผลัดกันโชว์ทักษะและความสามารถทางดนตรีที่มีอย่างไม่จำกัด เสียงบรรเลงเพลงได้ดำเนินไปร่วมๆ 5 นาทีแล้ว บัดนี้เสียงประสานของไวโอลินและเปียโนค่อยๆช้าลงและเบาลงเรื่อยๆจนค่อยๆจางหายไป เป็นนิมิตรหมายว่าการบรรเลงเพลงที่ไพเราะที่สุดในชีวิตของข้าพเจ้าได้จบลงเรียบร้อย
“ขอบคุณมากๆครับท่านทั้งสอง ที่กรุณากับผมในครั้งนี้ ผมจะไม่มีวันลืมเลยทีเดียว” บุรุษหนุ่มลุกขึ้นยืนพร้อมทั้งโค้งคำนับให้กับข้าพเจ้าและเชอร์ล็อค โฮล์มส์ อย่างช้าๆ พร้อมกันนั้นในขณะที่เชอร์ล็อค โฮล์มส์กำลังที่จะเอ่ยปากถาม แสงสว่างสีขาวจ้าก็ได้ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง ค่อยๆดูดกลืนร่างของเขาเลือนหายไปพร้อมกับสีหน้าที่ดูเขามีความสุขที่สุด แสงสว่างนั้นยังคงแผ่วง
กว้างและสว่างขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งครั้งนี้ทำให้ข้าพเจ้าไม่สามารถลืมตาได้ ต้องก้มหน้าลงแล้วเอามือป้องไว้เพื่อกันอันตราย ครู่หนึ่งเมื่อแสงสว่างนั้นค่อยๆจางลง ข้าพเจ้าก็รู้สึกได้ถึงความคุ้นเคยในสถานที่แห่งนี้ซึ่งต่างไปจากครึ่งชั่วโมงที่แล้ว
ข้าพเจ้าและเชอร์ล็อคโฮล์มส์ได้กลับมายืนอยู่ตรงกลางห้องเช่าของเราที่ 221 b ถนนเบเกอร์ตามเดิม
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

- Detective
- Magic
- Investigation

เพลงที่มีเปียโน/ไวโอลินชอบหมดอ่ะ

- The prestige
- Historic Sir Arthur Conan Doyle
- Poirot
- ฯลฯ ที่เป็นเกียวกับแนวสืบสวนอาชญากรรม

- Sherlock Holmes,Shelling Ford(All) - Sir Arthur Conan Doyle
- Poirot - Agatha Christie
- Kindaichi
- Arsène Lupin - Maurice Leblanc
- Mr.Queen
- Edgar Allan Poe
- Sherlock Holmes versus Arsène Lupin

- Truth always only one.
- นักสืบที่ไล่ต้อนอาชญากรจนถึงกับฆ่าตัวตายก็ไม่ต่างอะไรกับฆาตกร
- การที่จะคิดว่าคนๆนั้นตายแล้วเราควรคิดว่าเค้ายังมีชีวิตอยู่ก่อน
- นักสืบที่เห็นการคลี่คลายคดีก่อนชีวิตคนน่ะเป็นได้แค่อาชญากรคนนึงเท่านั้น
- ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็อย่าหยุดจินตนาการของตัวเอง
- คุณตั้งใจดูดีหรือยัง! < < < Magic
" So others may live...! "